Dit verhaal begint.....
met een vergeten ramp
op Vlieland en Terschelling
previous arrow
next arrow
Slider

De ramp van 1666 op Vliland en Terschelling

 

Een vergeten ramp in 1666, waarvan in de Nederlandse geschiedenis boeken niets is terug te vinden. In tegenstelling van Engeland, deze “overwinning” van de Engelse Marine, staat bekend als "Holmes Furie", werd destijds uitbundig gevierd in heel Engeland.  Een jaar later zou Michiel de Ruijter bij Chatham de kettingen over de Theems stuk varen en via de Mercey naar het hart van de Engelse marine varen. Hierbij werd het vlaggeschip van Engeland de HM Royal Charles geënterd en mee genomes naar Nederland. Hierna volgde snel de vrede in deze oorlog, die in Breda werd getekend.

De Engelse admiraal Robert Holmes veranderde tijdens de Tweede Engels-Nederlandse oorlog van tactiek en viel gewone burgers aan. Op19 augustus 1666 voer de Engelse Marine naar Vlieland en vernietigde, in een alles verzengende vuurzee, meer dan 150 Nederlandse koopvaardijschepen die in de luwte van het eiland lagen te wachten op juiste wind voor de Oostzeea Hndelsvaart. De Engelsen gebruikten hier voor zogenaamde branders. Dit waren kleine, soms buitgemaakte of oude, schepen die vol lagen met brandbaar materiaal, zoals pek, en soms ook kruit. Deze branders werden met pzet aangestoken en dan in de richting van een vijandige vloot gestuurd om de vijandelijke schepen te vernietigen. Deze tactiek werd ook toegepast om de vijandelijke vloot paniek aan te jagen waardoor ze hun formatie opgaven. Bij deze actie verloren ruim 2000 mensen het leven. De volgende dag wilde de     Engelse Admiraal Robert Holmes het dorp Vlieland platbranden, maar omdat het tij en de wind ongunstig waren gaf Holmes opdracht om West-Terschelling plat te branden. Op de kerk en de vuurtoren Brandaris na werd praktisch het hele dorp in as gelegd.

In Nederland werd deze voor Nederland grootste maritieme catastrofe snel vergeten. Wekenlang was er geen scheepvaart naar de Oostzee en de Amsterdamse beurs was dagenlang dicht. Deze gitzwarte bladzijde van onze geschiedenis, waarbij meer mensen omkwamen dan bijvoorbeeld de watersnoodramp in 1953, werd dus snel en vakkundig in de doofpot gestopt.